07/04/2015
Söyleyemediklerimi İşitin Lütfen
Bana aldanmayın…Yüzüm bir maskedir, sizi aldatmasın! Binlerce maskem var, çıkarmaya korktuğum ve hiç biri ben değilim. Olmadığı mı göstermek ikinci doğam oldu!
‘Kendinden emin biri ‘dersiniz… Sanki güllük gülistanlık, benim için her şey! Adım güven belirtir ve oyunumun adı ‘ağırbaşlılık’tır.
İçimde ve dışımda denizler sakin, her şeyin kumandanı ben. Kimseye gereksinim duymayan ben…
Fakat inanmayın bana lütfen!
Her şey dışta düzgün ve cilalı, hiç yıpranmayan, her zaman saklayan o maske!
Altta ne güven ne de rahatlık…
Altta; karışıklık, korku ve yalnızlık içinde bocalayan ‘gerçek ben’!Ama saklarım bu gerçeği savunuculukla, kimsenin bilmesini istemem!
Zayıf taraflarımı düşündükçe, titrer ve sararırım. Ya başkaları görürse iç dünyamı…
Gerçek ben ve yalnızlığım!
İşte maskelerimi onun için takarım. Onun için ortalarına saklanırım.
Maskeler yaratacağım; Onlar, gösterişte kullanabileceğim parlatılmış yüzlerim; beni korur bakan gözlerden… Beni olduğum gibi kabullenecek, sevecek bakışlar bulamazsam, solacak kuruyacak gerçek ben!
Ve, ben bunu biliyorum. Beni kendi maskelerimden kurtaracak, kurduğum hapishaneden kaçıracak, diktiğim engellerden aşıracak…
Beni seven
Beni anlayan
Bakışları olacak
‘Bana, sen değerlisin! diyecek, ! Maskesizken! , daha bir insansın!’ daha bir dostsun diyecek bir bakışa. Beni gören bir bakışa muhtacım!
Benim yanıma sokulman kolay olmayacaktır. Seni uyarırım dost! Uzun yıllar kendini yetersiz gören ben. Sana kendini kolayca açmayacaktır… Bütün gücümle tutunacağım maskelerime. Ne kadar sokulursan yakınıma, o denli şiddetli geri iteceğim seni…
Kim olduğumu merak ediyor musun?
Hiç merak etme… Ben çevrendeki her erkek ve kadınım!
Maske takan her insanım!