Poza piwnicą

30/03/2026

Równo 2 lata temu odbyliśmy wizytę w elektrociepłowni, która jest obecnie viralem napędzanym przez Netflix.
Udało nam się ją zwiedzić w doborowym towarzystwie.
Obecnie Arche ma plany zagospodarowania tejże ikony.

01/02/2026

18/01/2026

Wzniesiony w 1860 roku przez rodzinę von Ruffer na zrębach starszego zamku, pałac do dziś fascynuje misternymi attykami i herbami, które mimo upływu lat wciąż pilnują głównego wejścia.

W 1907 roku pałac uzyskał charakter w stylu neorenesansu włoskiego.
Był siedzibą rodów takich jak von Groelin, Obermann, von Ruffer.
W latach PRL rezydencja przez trzy dekady dzieliła losy innych, podobnych zabytków – najpierw zdewastowana i przez długi czas zupełnie opuszczona, w latach 60-tych zaadaptowana została na mieszkania dla pracowników Państwowego Gospodarstwa Rolnego, a następnie służyła jako magazyn.
Lata 70-te XX w., przyniosły remont (co w tych czasach było raczej wyjątkiem niż regułą w przypadku tego rodzaju obiektów).

Po okresie użytkowania przez Uniwersytet Ludowy, a potem Szkołę Rolniczą oraz Ochotnicze Hufce Pracy, obiekt przejęty został przez Kuratorium Oświaty i Wychowania.
Choć w latach 80-tych budynek tętnił życiem jako szkoła i biura, dziś jest jedynie cichym świadkiem dawnej potęgi, powoli przegrywając walkę z czasem i wilgocią wdzierającą się przez nieszczelny dach.

Zapewnie widzieliście go już wiele razy przez rekwizyty z Akademii Pana Klęska czytając przy okazji liczne teorie co one tam robią.

Miałam okazję zobaczyć wnętrza pałacu, dzięki uprzejmości Pana Łukasza, który akurat był w trakcie przygotowań do imprezy klimatycznej.
Ot tyle.

12/01/2026

Początki wsi sięgają XIII wieku.
W 1428 roku na terenie wsi istniał zameczek-strażnica strzegąca przeprawy przez Bóbr, spalony przez husytów.
Pod koniec XV wieku własność Antona Schoffa, a po jego śmierci jego syna Wolfganga von Schaffgotscha.
Od 1598 do 1607 majątek pod zarządem Nickela von Zedlitz, który na terenie majątku zbudował renesansowy dwór.
Zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej odbudowany w połowie XVII wieku. W 1662 roku Carl Christoph von Zedlitz odsprzedał majątek Annie von Nostitz.
Prawdopodobnie za długi przejęty przez jezuitów. Od 1737 do 1776 roku własność rodu von Schaffgotsch.
W 1776 roku majątek zakupił Daniel von Buchs, właściciel pobliskiego Wojanowa oraz Dąbrowic.
W 1825 roku dobra należą do Karola Sigismunda von Rothkirch. W 1836 roku majątek zakupuje Ernestyna von Kӧckritz, z domu von Rothkirch. Prawdopodobnie od 1880 roku właścicielem zostaje Hans Rudolf von Decker.
Posiadał dobra do 1921 roku. Kolejnymi właścicielami była rodzina von Rothkirch, później Siestorpff von Franken, którzy odsprzedali dobra rządowi III Rzeszy.
Po 1945 roku na krótko zajęty przez wojska radzieckie. W pałacu mieścił się kolejno: ośrodek dla uchodźców z Grecji, ośrodek poprawczy, ośrodek kolonijny, PGR, SKR, Inspektorat OC z Jeleniej Góry.
Od końca lat 60-tych nieużytkowany, popadający w ruinę.
W 1972 rozbiórka dachu.
Od 1994 roku własność Stowarzyszenia Polsko-Niemieckiej Promocji, Odbudowy i Utrzymania Historycznych Wartości Zabytków, Kultury i Tradycji Śląska. Obecnie własność prywatna, niedostępna dla turystów, nadal popadająca w ruinę.

04/01/2026

Został wzniesiony w pierwszej połowie XVII wieku przez rodzinę Révaiovci.
Na przełomie XVII i XVIII wieku często przebywała tu Alžběta Révaiová, córka Imricha Révai, gorliwego ewangelika, która wybudowała w zamku kaplicę, w której w latach 1704-1706 chrzczono dzieci urodzone w Bytčicy.
Na przełomie XVIII i XIX wieku zamek przeszedł przebudowę fasady, został przebudowany i udekorowany w stylu barokowym i miał kilku właścicieli.
Ostatnim właścicielem był czeski wirtuoz skrzypiec Jan Kubelík, który na początku XX wieku sprzedał zamek gminie, która założyła tam szkołę miejską.
W latach 70. XX wieku zamek został zakupiony przez Instytut Badań nad Mleczarstwem.
Później mieścił się w nim szpital dziecięcy, a następnie szpital psychiatryczny.
W 2009 roku jego właścicielem została firma z Bańskiej Bystrzycy, która chciała go przekształcić w pensjonat.

28/12/2025

Škoda 100 i Lada 2137

13/12/2025

Stary folwark

06/12/2025

Swój obecny wygląd przybrał w latach 1870-1871, kiedy to trwała jego ostatnia przebudowa.
Dobrami tymi władał wówczas Carl Treichel, a po nim, w 1989 r. pałac przejął Georg Treichel.
W 1912 r. otrzymał tytuł szlachecki.
Mroczne lata obiektu przypadają na okres II wojny światowej. Na przełomie września i października 1939 r. na terenie folwarku utworzono obóz jeniecki. Początkowo była to grupa około 20 wziętych do niewoli żołnierzy polskich.
W kolejnych miesiącach i latach transporty dowoziły tutaj też m. in. Francuzów i Włochów. Trafiali tutaj też Rosjanie, którzy traktowani byli najgorzej.
Żyli w skrajnie trudnych warunkach, dostawali głodowe racje żywnościowe.

Wyzwolono wówczas obóz jeniecki pod koniec stycznia jeńcy zostali wyzwoleni przez AC.

Po rozmowie z ofiarami i zapoznaniu się z nieludzkimi warunkami, Friedrich Karl von Treichel, ówczesny właściciel majątku, został zamordowany przez Rosjan na miejscu.

Jedne źródła mówią, że doszło do tego w pałacu, inne, że na dziedzińcu przed budynkiem.
Zwłoki prawdopodobnie pochowano w nieoznaczonej mogile gdzieś na terenie parku pałacowego.
Jego żona została wywieziona w głąb Rosji.
Udało jej się przeżyć i wróciła do Niemiec. Potomkowie rodu Treichel już po wojnie kilkukrotnie odwiedzali dawną ojcowiznę.

Po zajęciu pałacu przez AC został zdewastowanu podobnie jak pobliski kościół. W 1949 r. budowlę przejęły Państwowe Gospodarstwa Rolne
Mieszkania pracownicze zlikwidowano w 1976 r. Obiekt zaczął popadać w ruinę.
W 1991 roku wymieniono pokrycie dachowe skrzydła zachodniego, wpro­wadzając blachę ocynkowaną.
Ostatnią inwestycją, mającą miejsce w latach 90. XX wieku, było niewprawne otynkowanie elewacji wschodniej budynku.
W 2008 r. pałac został odkupiony od Agencji Nieruchomości Rolnych przez gorzowski Zakład Utylizacji Odpadów.
W 2010 r. sporządzono nawet kosztorys remontu pałacu, było to wówczas 11 mln zł.

29/11/2025

🖤

22/11/2025

Położone w Dolinie Szklarzy pozostałości barokowego kościoła wybudowanego w latach 1748-1750 w miejscu dawnej osady założonej przez Czechów.
Powstal on tuż po zakończeniu austriacko - pruskiej wojny o Śląsk. Wieś przeszła wówczas w granice protestanckich Prus. Krzeszowski opat Benedykt Seidel postanowił wystawić katolicką świątynię tuż przy granicy państwa, jakby chciał podkreślić duchową więź cysterskich posiadłości z katolickim Cesarstwem Habsburgów.
Kościół po zakończeniu drugiej wojny światowej był przez pewien czas wykorzystywany przez parafię.
Jednak w latach 60. XX wieku przeszedł na własność państwa i został zamieniony na magazyn PGR.
Spłonął w 1972 roku w niewyjaśnionych do dziś okolicznościach.

15/11/2025

Młyn został uruchomiony w 1929 r. jako młyn typu handlowego.
Jego pierwszym właścicielem był Alfred Cegłowski.
Był zasilany silnikiem na koks-gaz ssany i wyposażony w 4 pary walców, perlak i urządzenia czyszczące.
W okresie II wojny światowej był czynny. W 1946 r. został upaństwowiony.
W latach 1947 oraz 1952 przeszedł przebudowy.
W okresie PRL działał pod zarządem Prezydium Miejskiej Rady Narodowej.
Obecnie ruina oblegana przez lokalną młodzież, której serdecznie dziękujemy za oprowadzenie po okolicy.