07/22/2023
1990 की घटना..
आसम से दो सहेलियाँ रेलवे में भर्ती हेतु गुजरात रवाना हुई. रास्ते में एक स्टेशन पर गाडी बदलकर आगे का सफ़र उन्हें तय करना था लेकिन पहली गाड़ी में कुछ लड़को ने उनसे छेड़-छाड़ की । इस वजह से अगली गाड़ी में तो कम से कम सफ़र सुखद हो, यह आशा मन में रखकर भगवान से प्रार्थना करते हुए दोनों सहेलियाँ स्टेशन पर उतर गयी । भागते हुए रिजरवेशन चार्ट तक वे पहुँची और चार्ट देखने लगी.चार्ट देख दोनों परेशान और भयभीत हो गयी क्योंकि उनका रिजर्वेशन कन्फर्म नहीं हो पाया था.
मायूस और न चाहते उन्होंने नज़दीक खड़े TC से गाड़ी में जगह देने के लिए विनती की TC ने भी गाड़ी आने पर कोशिश करने का आश्वासन दिया....एक दूसरे को शाश्वती देते दोनों गाड़ी का इंतज़ार करने लगीआख़िरकार गाड़ी आ ही गयी और दोनों जैसे तैसे कर गाड़ी में एक जगह बैठ गए...अब सामने देखा तो क्या!
सामने दो पुरूष बैठे थे. पिछले सफ़र में हुई बदसलूकी कैसे भूल जाती लेकिन अब वहा बैठने के अलावा कोई चारा भी नहीं था क्यों की उस डिब्बे में कोई और जगह ख़ाली भी नहीं थी।गाडी निकल चुकी थी और दोनों की निगाहें TC को ढूंढ रही थी शायद कोई दूसरी जगह मिल जाये......कुछ समय बाद गर्दी को काटते हुए TC वहा पहुँच गया और कहने लगा कही जगह नहीं और इस सीट का भी रिजर्वेशन अगले स्टेशन से हो चूका है कृपया आप अगले स्टेशन पर दूसरी जगह देख लीजिये.यह सुनते ही दोनों के पैरो तले जैसे जमीन ही खिसक गयी क्यों की रात का सफ़र जो था.गाड़ी तेज़ी से आगे बढ़ने लगी . जैसे जैसे अगला स्टेशन पास आने लगा दोनों परेशान होने लगी लेकिन सामने बैठे पुरूष उनके परेशानी के साथ भय की अवस्था बड़े बारीकी से देख रहे थे जैसे अगला स्टेशन आया दोनो पुरूष उठ खड़े हो गए और चल दिये....अब दोनों लड़कियो ने उनकी जगह पकड़ ली और गाड़ी निकल पड़ी कुछ क्षणों बाद वो नौजवान वापस आये और कुछ कहे बिना निचे सो गए ।दोनों सहेलियाँ यह देख अचम्भित हो गयी और डर भी रही थी जिस प्रकार सुबह के सफ़र में हुआ उसे याद कर डरते सहमते सो गयी....सुबह चाय वाले की आवाज़ सुन नींद खुली दोनों ने उन पुरूषों को धन्यवाद कहा तो उनमे से एक पुरूष ने कहा " बेहेन जी गुजरात में कोई मदद चाहिए हो तो जरुर बताना " ...अब दोनों सहेलियों का उनके बारे में मत बदल चूका था खुद को बिना रोके एक लड़की ने अपनी बुक निकाली और उनसे अपना नाम और संपर्क लिखने को कहा...दोनों ने अपना नाम और पता बुक में लिखा और "हमारा स्टेशन आ गया है"
ऐसा कह उतर गए और गर्दी में कही गुम हो गए !
दोनों सहेलियों ने उस बुक में लिखे नाम पढ़े वो नाम थे संघ के स्वंय सेवक #नरेंद्र_मोदी जी और शंकर सिंह जी #वाघेला......
वह लेखिका फ़िलहाल General Manager of the centre for railwayinformation system Indian railway New Delhi में कार्यरत है और यह लेख
"The Hindu "इस अंग्रेजी पेपर में पेज नं 1 पर "A train journey and two names to remember " इस नाम से दिनांक 1 जुन 2014 को प्रकाशित हुआ.. ..
तो क्या आप अब भी ये सोचते है की हमने गलत #प्रधानमन्त्री चुना है? मुझे गर्व है कि मैं उस पार्टी का कार्यकर्ता हूं जिसे नरेंद्र मोदी जैसे हजारों कार्यकर्ताओं ने अपने खून पसीने से सींचा है।।
1990ની ઘટના...
આસામની બે સહેલીઓ રેલ્વેમાં ભરતી માટે ગુજરાત જવા નીકળી. રસ્તામાં એક સ્ટેશન પર તેમને ટ્રેન બદલીને આગળનો પ્રવાસ કરવો હતો. પરંતુ પહેલી ટ્રેનમાં કેટલાક યુવકોએ તેમની સાથે છેડછાડ કરી. તેથી તેમણે ભગવાનને પ્રાર્થના કરી કે ઓછામાં ઓછો આગળનો પ્રવાસ તો શાંતિપૂર્ણ અને સુરક્ષિત રહે.
સ્ટેશન પર ઉતરીને તેઓ દોડી રિઝર્વેશન ચાર્ટ પાસે પહોંચી. ચાર્ટ જોયા પછી બંને ચિંતિત અને ભયભીત થઈ ગઈ, કારણ કે તેમનું રિઝર્વેશન કન્ફર્મ થયું નહોતું.
નિરાશ થઈ તેઓ નજીક ઉભેલા ટી.સી. પાસે જઈ ટ્રેનમાં કોઈ જગ્યા અપાવવા વિનંતી કરી. ટી.સી.એ ટ્રેન આવ્યા પછી પ્રયત્ન કરવાની ખાતરી આપી. બંને એકબીજાને હિંમત આપતાં ટ્રેનની રાહ જોવા લાગી.
થોડીવારમાં ટ્રેન આવી ગઈ અને બંનેએ જેમ તેમ કરીને એક જગ્યાએ બેસવાની વ્યવસ્થા કરી. સામે નજર કરી તો બે પુરુષ બેઠેલા દેખાયા. અગાઉના પ્રવાસનો ખરાબ અનુભવ હજુ મનમાં તાજો હતો, પરંતુ ત્યાં સિવાય બીજી કોઈ ખાલી જગ્યા નહોતી.
ટ્રેન આગળ વધવા લાગી અને બંનેની નજર ટી.સી.ને શોધતી રહી. થોડા સમય પછી ટી.સી. આવ્યો અને કહ્યું કે ક્યાંય જગ્યા નથી, અને આ સીટ પણ આગળના સ્ટેશનથી રિઝર્વ છે, તેથી કૃપા કરીને આગળના સ્ટેશન પર બીજી જગ્યા શોધજો.
આ સાંભળતાં જ બંનેના પગ નીચેની જમીન સરકી ગઈ. રાત્રિનો પ્રવાસ હતો અને તેઓ ખૂબ ગભરાઈ ગઈ.
જેમ આગળનું સ્ટેશન આવ્યું, સામે બેઠેલા બંને પુરુષો ઊભા થયા અને નીચે ઉતરી ગયા. બંને યુવતીઓએ તરત જ તેમની જગ્યાએ બેસી લીધું. ટ્રેન ફરી આગળ ચાલી. થોડા સમય પછી એ બંને યુવાનો પાછા આવ્યા અને કંઈ બોલ્યા વગર નીચે જમીન પર સૂઈ ગયા.
આ જોઈ બંને સહેલીઓ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ. અગાઉના અનુભવને કારણે ડર તો હતો જ, છતાં થાકને કારણે તેઓ ઊંઘી ગઈ.
સવારે ચા વેચનારના અવાજથી તેમની આંખ ખુલી. તેમણે બંને પુરુષોનો આભાર માન્યો. ત્યારે તેમામાંથી એકે કહ્યું:
"બહેનજી, ગુજરાતમાં કોઈપણ મદદની જરૂર પડે તો જરૂરથી જણાવજો."
આ સાંભળીને બંનેનો તેમના પ્રત્યેનો દૃષ્ટિકોણ સંપૂર્ણ બદલાઈ ગયો. એક યુવતીએ પોતાની નોટબુક કાઢી અને તેમનું નામ તથા સરનામું લખવા વિનંતી કરી.
બંનેએ પોતાની વિગતો લખી અને કહ્યું:
"અમારું સ્ટેશન આવી ગયું છે."
એમ કહી તેઓ ઉતરી ગયા અને ભીડમાં ક્યાંક ઓઝલ થઈ ગયા.
બંને સહેલીઓએ નોટબુકમાં લખાયેલા નામ વાંચ્યા. તે નામ હતા:
સંઘના સ્વયંસેવક શ્રી નરેન્દ્ર મોદીજી અને શ્રી શંકરસિંહ વાઘેલા.
તે લેખિકા હાલમાં General Manager, Centre for Railway Information Systems (CRIS), Indian Railways, New Delhi તરીકે કાર્યરત હોવાનું જણાવવામાં આવે છે. તેમજ એવો દાવો કરવામાં આવે છે કે આ લેખ The Hindu અંગ્રેજી અખબારમાં 1 જૂન 2014ના રોજ પ્રથમ પાનાં પર "A Train Journey and Two Names to Remember" શીર્ષક હેઠળ પ્રકાશિત થયો હતો.
તો શું તમે હજુ પણ માનો છો કે આપણે ખોટા પ્રધાનમંત્રી પસંદ કર્યા છે?
મને ગર્વ છે કે હું એવી પાર્ટીનો કાર્યકર છું, જેને નરેન્દ્ર મોદી જેવા હજારો કાર્યકરોએ પોતાના લોહી અને પરસેવાથી સિંચી છે.
નોંધ: ઉપરનો અનુવાદ તમારા દ્વારા આપવામાં આવેલા લખાણનો છે. તેમાં કરાયેલા ઐતિહાસિક દાવાઓ અથવા પ્રકાશન સંબંધિત માહિતીની સત્યતા અંગે મેં કોઈ ચકાસણી કરી નથી.
